Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

6η Μαρτίου: Παγκόσμια Ημέρα Ενάντια στο Σχολικό Εκφοβισμό

Για την ημέρα αυτή επέλεξα να δουλέψω με τα παιδιά πάνω στο βιβλίο του Αντώνη Παπαθεοδούλου "Του σκοινιού τα μανταλάκια" ένα όμορφο βιβλίο που μιλάει για τη φιλία, τη συνεργασία, την αγάπη, την ομαδικότητα και την αλληλεγγύη.
Με τη βοήθεια του διαδικτύου βρήκα το βιβλίο αυτό σε ψηφιακή αφήγηση και εικονογράφηση από τα παιδιά του Β2 Τμήματος ενός δημοτικού σχολείου. Παρακολουθήσαμε με τα παιδιά την ιστορία αυτή, που μιλάει για τα μανταλάκια στην αυλή που κρέμονται απ' το σκοινί και τσακώνονται κάθε βράδυ γιατί το ένα ενοχλεί το άλλο. Ακόμα και το πρωί όταν απλώνει η μαμά τη μπουγάδα, τα μανταλάκια τσακώνονται για το ποιο θα κρατήσει την κάλτσα ή το φανελάκι....Όμως όταν έρχεται το φθινόπωρο και βγαίνουν οι κουβέρτες, τα χαλιά και τα παπλώματα, τα μανταλάκια σταματούν να τσακώνονται. Γιατί άραγε;; Μπορείτε κι εσείς να δείτε την ιστορία αυτή πατώντας το σύνδεσμο.
Σταματώντας την ταινία στο σημείο αυτό (2.20), ρώτησα τους μικρούς μου μαθητές: 
"Γιατί πιστεύετε ότι σταματούν να τσακώνονται τα μανταλάκια όταν έρχεται το φθινόπωρο";
Σταματάνε να τσακώνονται γιατί κρυώνουν και θέλουν να μπουν μέσα στο σπίτι. Ελευθερία
Είναι διαφορετικά μεταξύ τους γι' αυτό τσακώνονται συνέχεια. Φοίβος
Δεν αγαπάνε καθόλου το χειμώνα. Οσάννα
Μέχρι το χειμώνα έχουν κουραστεί πολύ που κρατούσαν τα ρούχα κι έτσι γίνονται χαρούμενα. Ειρήνη Κ.
Στενοχωριούνται που τσακώνονται κάθε μέρα κι έτσι σταματάνε κάποια στιγμή. Βαρβάρα
Έχει πονέσει η φωνή τους και δεν μπορούν να μιλήσουν άλλο γι' αυτό σταματάνε. Άγγελος Γλυ.
Όταν βγαίνουν τα βαριά ρούχα χαίρονται που ξεκουράστηκαν κι έτσι σταματάνε να τσακώνονται. Μαριάννα
Κάνει πολύ αέρα, τα ρούχα γίνονται βαριά και θέλουν να ξεκουραστούν. Δημήτρης
Βαρέθηκαν και δεν ξέρουν ποια με τι να τσακωθούν όταν έρχεται το φθινόπωρο. Δήμητρα Σ.
Παρακολουθώντας τη συνέχεια της ιστορίας τα παιδιά κατάλαβαν ότι τελικά τα μανταλάκια μπορεί να τσακώνονται και να διαφωνούν αλλά όταν έρθει ο καιρός που το ένα χρειάζεται να στηρίξει το άλλο για να κρατήσουν τα πιο βαριά ρούχα, τότε έρχονται πιο κοντά και αλληλοβοηθιούνται. Γιατί στα δύσκολα οι φίλοι ενώνονται και συνεργάζονται για να μπορέσουν να αντέξουν. Νομίζω ότι ξαφνιάστηκαν με το τέλος αυτής της αλληγορικής ιστορίας και αυτό φυσικά μας έδωσε αφορμή για πολλές συζητήσεις!
Στην ερώτησή μου εάν έχουν χρειαστεί ποτέ βοήθεια για κάτι, τα παιδιά είπαν:
Με βοηθάει κάθε μέρα ο μπαμπάς και η γιαγιά μου για να με φέρουν σχολείο. Άγγελος Γλε
Μια μέρα πήγα να φάω κάτι αλλά δεν μπορούσα κι ο μπαμπάς μου με βοήθησε, και πήρε ένα μαχαιράκι και μου έκοψε το φαγητό κομματάκια. Χριστίνα Κοσ
Όταν πήγα στο στίβο μια μέρα η δασκάλα μου είπε να κάνω πλάγια βήματα και με βοήθησε η γιαγιά μου. Άγγελος Γλυ.
Η μαμά μου με βοηθάει να δέσω τα κορδόνια μου. Παντελής
Έχω βοηθήσει ένα φίλο μου να φτιάξει ένα κάστρο με πλαστελίνη. Σταύρος
Μια φορά δεν είχα καλή ισορροπία στο ποδήλατο και ο μπαμπάς μου με βοήθησε να μην πέσω. Μαριάννα
Όταν είμαι άρρωστος η μαμά μου δίνει τα φάρμακά μου. Άγγελος Κ.
Και μένα η μαμά μου δίνει την αντιβίωση μου. Αλέξανδρος
Εσύ σε ποιον προσφέρεις τη βοήθειά σου και γιατί; 
Βοηθάω τη μαμά μου να μαζέψω το δωμάτιό μου για να μην κουράζεται. Δήμητρα Ε.
Βοηθάω τη μαμά μου για να κάνει τις δουλειές της. Ιζαμπέλλα
Βοηθάω τη μαμά για να μαζέψουμε τα παιχνίδια μου. Σοφία Ζ.
Βοηθάω τη μαμά μου να σηκώσει το χριστουγεννιάτικο δέντρο και να το βάλει στο σπίτι. Άγγελος Κ.
Βοηθάω το μπαμπά μου να κρεμάσει τα ρούχα. Αλέξανδρος
Βοηθάω το Στάθη (το φίλο μου) να παίξει μπάλα. Άγγελος Γλυ.
Βοηθάω τα παιδάκια να παίξουν στη παιδική χαρά. Νεφέλη
Βοηθάω την αδερφή μου για να φάει. Χριστίνα Κοσ.
Βοηθάω το μπαμπά μου που χτύπησε το πόδι του στην πέτρα. Δημήτρης
Βοηθάω τον αδερφό μου για να μάθει να παίζει μπάλα. Οσάννα
Βοηθάω τη μαμά μου για να μην καούν τα κρεμμύδια στο τηγάνι. Κωνσταντίνος
Βοηθάω βάζοντας χρήματα στο μηχάνημα για να βοηθήσω τους φτωχούς. Ειρήνη Κ.
Βοηθάω τον Κωνσταντίνο που έπεσε στην αυλή. Βαρβάρα
Βοηθάω τη μαμά μου να στρώσουμε το τραπέζι. Κωνσταντίνα
Βοηθάω αυτό το παιδάκι που έπεσε με το ποδήλατό του. Δήμητρα Σ.
Βοηθάω τη φίλη μου επειδή χτύπησε στη παιδική χαρά. Ελευθερία
Βοηθάω το μπαμπά ν' απλώσει τα ρούχα. Φοίβος
Βοηθάω τον αδερφό μου να φτιάξει ένα κάστρο. Αθηνά
Βοηθάω τη μαμά μου να φτιάξει μια λεμονόπιτα για το μπαμπά. Μαριάννα
Βοηθάω τη φίλη μου που έπεσε κάτω να σηκωθεί. Ειρήνη Λ.
Βοηθάω το φίλο μου να μαζέψει τις πλαστελίνες που είχε πετάξει. Δαβίδ
Βοηθάω τον αδερφό μου να δέσει τα κορδόνια του. Παντελής
Βοηθάω τη μαμά μου να μαγειρεύει. Στάθης
Βοηθάω τη μαμά μου να στολίσει το Χριστουγεννιάτικο δέντρο. Άγγελος Γλε.
Βοηθάω ένα παιδάκι που έχει πέσει κάτω. Ελένη
Μετά από τις συζητήσεις μας ρώτησα τα παιδιά αν γνωρίζουν τι θα σημαίνει ΣΧΟΛΙΚΟΣ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟΣ και πήρα εύστοχες απαντήσεις από 3-4 παιδάκια μόνο. Η Μαριάννα είπε ότι τα παιδιά φοβούνται το σχολείο, ο Άγγελος Γλυ είπε ότι υπάρχει ένας κακός και τα παιδιά φοβούνται μην πάθουν κάτι κακό, η Δήμητρα Σ. μας είπε ότι τα παιδιά φοβούνται στο σχολείο επειδή είναι καινούργια και τέλος η Βαρβάρα μας είπε με πολύ ξεκάθαρα λόγια ότι "Νομίζω πως κάτι μεγάλα παιδιά που είναι στο σχολείο ενοχλούν τα μικρά παιδιά κι αυτά φοβούνται επειδή τα μεγάλα κάποιες φορές τους πειράζουν και κάποιες τους χτυπάνε". Η μικρή μου μαθήτρια μου ομολόγησε ότι είχε δει στη τηλεόραση αυτό το μήνυμα και το κατάλαβε μόνη της χωρίς να της το εξηγήσει η μαμά της.
Διαβάσαμε ιστορίες γραμμένες από μικρά παιδιά 7-12 ετών που έλαβαν μέρος σ' ένα εργαστήρι δημιουργικής γραφής και που μέσα από τη φαντασία τους μιλούν για το σχολικό εκφοβισμό. Τα παιδιά άκουσαν προσεκτικά τις ιστορίες και με αφορμή αυτές σκεφτήκαμε "τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για ν' αντιμετωπίσουμε το νταή του σχολείου;" Οι ιδέες ήταν πολλές: 
Θα φωνάξω αμέσως τον αδερφό μου και άλλους και θα πάω στο διευθυντή. Δήμητρα Σ.
Θα το έλεγα στη γιαγιά μου. Αθηνά
Θα προσπαθούσα να προστατεύσω τον εαυτό μου και να πω σε αυτόν που με ενοχλεί ότι δεν πρέπει να τσακωνόμαστε αλλά να είμαστε όλοι φίλοι και να ζούμε όλοι μαζί σαν μια παρέα. Ειρήνη Κ.
Θα το έλεγα στους γονείς μου. Φοίβος
Θα το πω στην κυρία. Άγγελος Γλυ
Θα το πω στους γονείς του παιδιού ότι με πειράζει. Βαρβάρα
Θα του πω ότι εγώ είμαι δυνατή και δεν σε φοβάμαι. Οσάννα
Θα κάνω αυτό που μου έχει πει η μαμά μου: θα κάνω τον κουφό. Μαριάννα
Θα τον χτυπήσω. Β
Μαζέψαμε όλες τις ιδέες των παιδιών, συζητήσαμε για το ποιες θα ήταν πιο αποδοτικές και καταλήξαμε στους 6 κανόνες αντιμετώπισης ενάντια στο σχολικό εκφοβισμό. 
Ο 7ος κανόνας που μπήκε τελευταίος, με αφορμή την ιδέα που εξέφρασε ο Β., συζητήθηκε εκτενώς με τα παιδιά για το πως εύκολα εάν κάποιος ασκήσει σωματική βία, αλλάζουν οι ρόλοι του θύματος με αυτή του θύτη. Τονίσαμε όμως ότι σε περίπτωση που κάποιος μας χτυπήσει, έχουμε υποχρέωση να προστατέψουμε τον εαυτό μου ώστε να μην βρεθούμε σε ακόμα μεγαλύτερο κίνδυνο. Καταλήξαμε ότι ο πιο χρήσιμος απ' όλους είναι ο 6ος κανόνας επειδή:
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΟΙ!!








ΠΗΓΕΣ
ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
ΨΗΦΙΑΚΗ ΑΦΗΓΗΣΗ https://www.youtube.com/watch?v=T3g0vDEPjgw
ΔΙΩΞΕ ΤΟ ΦΟΒΟ ΜΕ ΕΝΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙ (ΕΙΔΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ ΑΠΟ ΤΑ PUBLIC)

Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Out of Eden Learn 2016-2017 Step 3 Taking Neighborhood Walks

Φτάνοντας στο 3ο Βήμα του προγράμματος παρακολουθήσαμε ένα βίντεο που μας έστειλε ο Paul όπου παρουσιάζει την προετοιμασία της καμήλας που κουβαλά τον εξοπλισμό του.Στο βίντεο αυτό δίνεται μεγάλη έμφαση στη λεπτομέρεια και στην προσεκτική ματιά που δίνει ο ίδιος σε μια τόσο συνηθισμένη και καθημερινή εργασία. Με το τρόπο αυτό μας προτρέπει, να κάνουμε κι εμείς μια αργή-προσεκτική παρατήρηση με έμφαση στη λεπτομέρεια ώστε να εντοπίσουμε στοιχεία που διαφορετικά δεν θα τα είχαμε καν προσέξει.
Έτσι ξεκινήσαμε πρώτα απ' το μικρόκοσμο του σχολείου μας και συγκεκριμένα από την αυλή που καθημερινά σχεδόν βγαίνουμε για το διάλειμμά μας. Παρόλο που ο χώρος μας είναι τόσο οικείος, διαπιστώσαμε ότι αν δεν εστιάζαμε τα μάτια μας ώστε να δούμε με προσοχή, δεν θα εντοπίζαμε τόσα πολλά καινούργια πράγματα. Οι φωτογραφίες που τραβήξαμε ήταν πολλές αλλά θα σας παρουσιάσουμε μόνο κάποιες από αυτές που τυχαία επιλέξαμε. Το σίγουρο πάντως είναι ότι με την αποστολή αυτή, τα παιδιά ενεργοποιήθηκαν πολύ και παρά την ολοκλήρωσή της συνεχίζουν (κάποια από αυτά) να εξερευνούν την αυλή μας καθημερινά με σκοπό την ανακάλυψη νέων "θησαυρών".


 



Η πρώτη φωτογραφία αφορά μικρές λεπτομέρειες που εντοπίσαμε κοιτώντας προς τα κάτω...
..σηκώνοντας το βλέμμα μας ψηλά.. 
...εδώ η διαφορετική οπτική αποκαλύπτει μια νέα πληροφορία....
 ..και η δυνατότητα να εστιάσουμε σε πράγματα που αρχικά ίσως να μην τα βλέπαμε καν..
Έχοντας λοιπόν κατανοήσει πόσο μας βοηθά η αργή και προσεκτική παρατήρηση καθώς και η σημασία της λεπτομέρειας, ζητήσαμε τη βοήθεια των γονιών ώστε να κάνουν μια βόλτα στη γειτονιά μαζί με τα παιδιά τους και να τα αφήσουν να εντοπίσουν πράγματα που θα τους κάνουν εντύπωση. Κάθε παιδί μπορούσε να τραβήξει όσες εικόνες ήθελε αλλά στο τέλος θα έπρεπε να επιλέξει αυτή που το εντυπωσίαζε περισσότερο και για ποιο λόγο. Μάλιστα τα παιδιά εξέφρασαν σκέψεις και συναισθήματα για αυτά που παρατήρησαν προσεκτικά. Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες που επέλεξαν καθώς και τα σχόλιά τους πατώντας τον σύνδεσμο https://padlet.com/tdaglaki/14fn28fjwoif  (Η ανάρτηση είναι στην Αγγλική γλώσσα. Για το λόγο αυτό παραθέτουμε παρακάτω τις φωτογραφίες με τα σχόλια των παιδιών στα Ελληνικά)
Κάθε παιδί παρουσίασε τις φωτογραφίες που έφερε σχολιάζοντας γιατί την επέλεξε.




Δείτε τι μας είπαν τα παιδιά κοιτάζοντας με μια "φρέσκια" ματιά, τη γειτονιά τους.
Παρατήρησα ένα μηχάνημα Ανακύκλωσης δίπλα σε ένα σούπερ μάρκετ που βρίσκεται στη γειτονιά μου. Η μαμά μου εξήγησε ότι αυτό το μηχάνημα δέχεται μόνο ανακυκλώσιμα σκουπίδια και με την απόδειξη που σου δίνει μπορείς ν' αγοράσεις κάτι απ' το σούπερ μάρκετ ή να δώσεις τα χρήματα σε παιδιά που έχουν ανάγκη. Θα κάνω ανακύκλωση συχνότερα από δω και πέρα. Νικόλας
Όπως πήγαινα στην παιδική χαρά είδα έναν παππού να ψάχνει στο κάδο σκουπιδιών για να βρει φαγητό. Στεναχωρήθηκα πολύ γιατί πιστεύω ότι οι παππούδες και οι γιαγιάδες πρέπει να είναι σε ένα ζεστό σπίτι, να έχουν φαγητό και φάρμακα και να μην ψάχνουν στους κάδους σκουπιδιών. Σοφία Ζ
Αυτή είναι μια αδέσποτη γάτα που γέννησε δυο μικρά γατάκια τη βραδιά που έκανε πολύ κρύο. Μόνο το ένα από τα δύο επέζησε χάρη στην ευγενική κίνηση του γείτονα να την πάρει στο σπίτι του. Χαίρομαι που αυτός ο ευγενικός κύριος έκανε αυτή τη καλή πράξη. Βαρβάρα
Κατά τη διάρκεια της βόλτας στη γειτονιά μου, παρατήρησα ένα μικρό παπαγαλάκι πάνω σε έναν φοίνικα. Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα παπαγάλο έξω από κλουβί. Νομίζω ότι τα πουλάκια πρέπει να ζουν ελεύθερα. Ελευθερία
Παρατήρησα έναν παλιό και βρώμικο καναπέ έξω από ένα σπίτι στη γειτονιά μου.Λυπήθηκα που οι άνθρωποι δεν τον χρειάζονται πια και τον πέταξαν έτσι. Άγγελος Γλυ.
Αυτή είναι η καινούργια πλατεία στη γειτονιά μου. Εκεί υπάρχει αυτό το συντριβάνι που είναι φτιαγμένο από γράμματα και αριθμούς. Το βράδυ που φωτίζεται μοιάζει σαν πύραυλος που θα με ανεβάσει ψηλά στον ουρανό. Ελισάβετ
Όταν είδα αυτό το ψηλό δέντρο στη γειτονιά μου ξαφνιάστηκα που είναι τόσο ψηλό και φτάνει μέχρι τα μπαλκόνια της πολυκατοικίας. Δήμητρα Ε.
Για πρώτη φορά είδα αυτό το δέντρο με τα κίτρινα φύλλα και αναρωτιέμαι πως γίνεται να έχει κίτρινα φύλλα αφού δεν είναι φθινόπωρο. Χριστίνα Καρ. 
Στη γειτονιά μου υπάρχει "Ο τοίχος της καλοσύνης" όπου εκεί μπορείς να αφήσεις ρούχα, φαγητά και παιχνίδια γι' αυτούς που τα έχουν ανάγκη. Σκέφτομαι να δώσω τα ρούχα που δεν μου κάνουν πια γιατί είναι καλό να βοηθάμε τους άλλους. Αντωνία 
Όταν έκανα βόλτα στη γειτονιά μου παρατήρησα ότι υπάρχουν δυο κάδοι και η μαμά μου είπε ότι ο πράσινος είναι για τα κανονικά σκουπίδια και ο μπλε για την ανακύκλωση. Χριστίνα Κοσ.
Στη βόλτα που κάναμε παρατήρησα ότι το φεγγάρι με ακολουθεί όπου κι αν πάω. Φαίνεται μικρό γιατί εμείς είμαστε πολύ μακριά απ' αυτό. Κωνσταντίνος
Όταν περπατούσα στο πεζοδρόμιο, παρατήρησα ότι τα βήματά μας ακούγονται διαφορετικά αν φοράμε διαφορετικά παπούτσια. Μαριάννα
Εγώ κι ο αδερφός μου παρατηρήσαμε πως μαζεύονται όλα τα περιστέρια για να φάνε όταν τους ρίχνεις ψίχουλα. Οσάννα 
Μένω σε ένα ψηλό σπίτι και ανεβαίνοντας στη ταράτσα μπορώ να δω πολλά άσπρα σπίτια και δέντρα από μακριά. Μου αρέσει πολύ η θέα από ψηλά. Δήμητρα Σ.
Κάνοντας βόλτα στη παιδική χαρά της γειτονιάς μου, κατάλαβα ότι πιο πολύ μου αρέσει η τραμπάλα γιατί με πάει πάνω κάτω και το ευχαριστιέμαι. Στάθης
Αναρωτιέμαι ποιος αναποδογύρισε αυτούς τους κάδους σκουπιδιών. Μάλλον θα ήταν ένας κακός άνθρωπος. Αισθάνθηκα άσχημα όταν τους είδα γιατί κάνουν τη γειτονιά μου να φαίνεται άσχημη. Ειρήνη Σ.
Όταν έκανα βόλτα στη γειτονιά μου παρατήρησα ένα δέντρο με κόκκινα φύλλα που δεν το είχα ξαναδεί ποτέ. Σταύρος
Κοιτώντας ψηλά αυτό το δέντρο, σκέφτομαι ότι μεγαλώνει μέρα με την ημέρα και οι άνθρωποι δεν το προσέχουν καθόλου. Φοίβος 
Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε μέσα από το παράθυρο της κουζίνας μου ένα βράδυ. Είδα ένα κόκκινο φως ν' αναβοσβήνει ρυθμικά. Εγώ κι ο μπαμπάς μου ψάξαμε στο Ίντερνετ και βρήκαμε ότι αυτό το φως είναι ένας δορυφόρος της NASA που ήταν κοντά και ορατός από τη γη εκείνη την ημέρα. Ενθουσιάστηκα τόσο πολύ που κατάφερα να το δω και μάλιστα μέσα από το σπίτι μου. Ειρήνη Κ.
Κάνοντας βόλτα στη γειτονιά μου, παρατήρησα πόσο όμορφη είναι όταν οι άνθρωποι τη φροντίζουν και την κρατούν καθαρή. Γιάννης
Μπροστά απ' την εκκλησία της Παναγίτσας υπάρχει ένα συντριβάνι που πετάει το νερό ψηλά. Μα πως γίνεται να το πετάει ψηλά; Νεκτάριος & Βασίλης

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους γονείς για την προθυμία τους να πραγματοποιήσουν αυτή τη κάπως "διαφορετική" βόλτα στη γειτονιά που ζουν και να την δουν με άλλα μάτια.........μέσα απ' τα μάτια των παιδιών τους!


Είμαστε έτοιμοι για την επόμενη αποστολή. Συνεχίζουμε!